Iglica to stalowy maszt ustawiony w pobliżu Hali Stulecia (dawniej Hala Ludowa). Zaprojektowano ją z myślą o Wystawie Ziem Odzyskanych w 1948 roku. Konstrukcja pierwotnie mierzyła 106 metrów, miała też elementy zaprojektowane do nocnych pokazów świetlnych.
Jak powstała Iglica?
Projekt Iglicy opracował prof. inż. Stanisław Hempel, a wykonaniem zajęło się przedsiębiorstwo Mostostal. Cała konstrukcja ważyła około 44 tony i spoczywała na trójnożnej podstawie przykręconej do zakotwiczonych w gruncie śrub o dużej średnicy. Korpus masztu miał dwunastosegmentową formę blachownicową, zwężającą się ku górze.
Iglica została ustawiona 3 lipca 1948 roku jako element wystawy. Jej forma i lokalizacja miały wymiar symboliczny — konstrukcja miała sugerować odradzające się życie na Ziemiach Odzyskanych i podkreślać osiągnięcia techniczne okresu powojennego.
Co stało się z górną częścią i lustrzaną tarczą?
Na szczycie znajdowała się tarcza z ośmioma lustrami, zaprojektowana do obracania i doświetlania z ziemi silnymi reflektorami. 20 lipca 1948 burza z piorunami poważnie uszkodziła ten element — kilka luster zostało zniszczonych, a zakończenie masztu wygięło się. Pozostałości systemu lustrzanego razem z końcowym odcinkiem masztu zdjęto dopiero 12–13 października po wspinaczce i demontażu przeprowadzonym przez dwóch członków Klubu Wysokogórskiego Kraków.
Jak zmieniała się wysokość Iglicy?
Pierwotna wysokość konstrukcji wynosiła 106 m. W trakcie pierwszych konserwacji obcięto zardzewiały szczyt wykonany z rury, co zmniejszyło wysokość do około 96 m. Kolejna konserwacja w 1979 roku spowodowała dalsze skrócenie masztu o kolejne 5 metrów — bez dokumentacji — co doprowadziło do obecnej wysokości.
Po konserwacjach przeprowadzonych do 2016 roku dokonano dokładnych pomiarów; z nich wynika, że Iglica ma teraz 90,3 metra. Istnieje przypuszczenie, że około 5,7 m konstrukcji zostało uszkodzone i odcięte podczas remontu w 1979 roku.
Jakie wydarzenia i wspinaczki z nią związane?
Usunięcie uszkodzonych elementów w 1948 roku zrealizowali ochotnicy z Krakowa; wspinaczka na szczyt trwała 24 godziny i 15 minut, a demontaż kolejnych części zajął sześć godzin. W czasie stanu wojennego ktoś wspiął się na Iglicę i zawiesił na niej sztandar zdelegalizowanej organizacji NSZZ „Solidarność”.
Inne znaczące akcje przy Iglicy
W 1997 roku Roman Kałuża po raz pierwszy malował stojącą Iglicę; wejście na wierzchołek rur masztu zajęło mu około czterech godzin, a asekurację zapewniał Andrzej Sikora. W listopadzie 2007 Iglicę przekształcono w najwyższą wówczas w Europie choinkę bożonarodzeniową. 8 sierpnia 2008 na znak solidarności z Tybetem na szczycie zawieszono flagę Tybetu. 15 kwietnia 2018 na Iglicę wszedł Marcin Banot.
Czym jest Mała Iglica?
W 1996 we Wrocławiu ustawiono mniejszą iglicę zaprojektowaną przez rzeźbiarza Adama Wyspiańskiego. Ma formę przypominającą płomień lub stalagmit i stoi w centrum Placu Solnego. Mała Iglica pojawia się też jako symbol w lokalnych imprezach; użyta została w nazwach wydarzeń, na przykład w turnieju szachowym „O Złotą Iglicę” oraz w plebiscycie na artystę Dolnego Śląska.
Jak Iglica wpisuje się w wizerunek miasta?
Iglica razem z Halą Stulecia i ratuszem tworzy grupę rozpoznawalnych obiektów architektonicznych Wrocławia. Jej żebrowana sylwetka funkcjonuje w znakach firmowych i nazwach różnych lokalnych organizacji.
Informacje praktyczne
- Adres: Wystawowa 1, 51-618 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Strona internetowa: halastulecia.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (1 471 opinii)
