Park Mamuta zajmuje pas dawnych nieużytków między ul. Bukowskiego a wałem przeciwpowodziowym na lewym, południowym brzegu Ślęzy. Projekt zajął się adaptacją terenu o powierzchni siedmiu hektarów i nadał mu funkcję rekreacyjną z dominującym akcentem dla dzieci.
Jak powstał Park Mamuta?
Pomysł zagospodarowania siedmiohektarowego pasa zgłosili mieszkańcy Oporowa do Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego po raz pierwszy w 2013 roku. W pierwotnej wersji planowano m.in. koło wodne na jazie na Ślęzie, ale projekt nie przeszedł z przyczyn formalnych.
W 2014 roku przygotowano zmienioną koncepcję pod nazwą Park Wspólnotowy «Ślężański Mamut». Ta wersja pozbawiona była koła wodnego i skupiła się na rozwiązaniach rekreacyjnych. W głosowaniu uzyskała ponad 5,2 tys. głosów i została zakwalifikowana do realizacji.
Kto zaprojektował i wykonał park?
Koncepcję przestrzenną opracowali Alina Drapella-Hermansdorfer i Maciej Stojak. Projekt budowlany i wykonawczy przygotował architekt Bartosz Żmuda. Przygotowanie dokumentacji i wybór wykonawców trwały cztery lata; przetargi ogłaszano czterokrotnie.
Prace budowlane rozpoczęły się wiosną 2018 roku i zakończyły jesienią tego samego roku. Park został oddany do użytku w sobotę 10 listopada 2018.
Co znajduje się w parku?
Najbardziej rozpoznawalnym elementem parku jest konstrukcja stylizowanego mamuta o wysokości 8 metrów. Wnętrze tej budowli przeznaczono do wspinania się, natomiast rury wystające z obu stron „głów” pełnią funkcję zjeżdżalni. Obiekt zaprojektowano z myślą o dzieciach, zwłaszcza w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Poza mamutem w parku umieszczono inne urządzenia zabawowe dla młodszych dzieci oraz ławki i siedziska przeznaczone do rekreacji.
Roślinność i istniejące obiekty
W założeniu planowano rozległe nasadzenia: przewidziano 451 drzew liściastych, około 6,2 tys. krzewów ozdobnych oraz około 18,5 tys. traw ozdobnych i skrzypów. Zarząd Zieleni Miejskiej zobowiązano do uzupełniania tych nasadzeń w kolejnych latach.
W krajobrazie parku wkomponowano także wcześniejsze rzeźby stojące nad Ślęzą: „Zadumana Ślężanka” i „Rodzina” autorstwa Tadeusza Tellera z 1975 roku, wykonane z głazów narzutowych. Rzeźba „Rodzina” wymagała przesunięcia o kilkadziesiąt metrów, by wpisać się w nowe układy przestrzenne.
Jakie informacje praktyczne są dostępne?
W dostępnych faktach znajdują się dane o lokalizacji, procesie realizacji, projektantach, terminach budowy, otwarciu oraz o elementach wyposażenia i planowanych nasadzeniach. Informacje o biletach, opłatach czy godzinach otwarcia nie występują w przekazanych materiałach.
Informacje praktyczne
- Adres: Marcina Bukowskiego, Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Strona internetowa: zzm.wroc.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,7 (2 624 opinie)
