Ogród Japoński we Wrocławiu to założenie łączące elementy ogrodu publicznego, wodnego, związanego z ceremonią picia herbaty oraz kamienistej plaży. Kompozycja prowadzi odwiedzających przez kolejne punkty orientacyjne i przejścia nad stawem, a całość zaprojektowano z myślą o spacerach i wyciszeniu.
Jak wygląda kompozycja ogrodu?
Główny ciąg spacerowy zaczyna się przy bramie głównej Sukiya-mon i prowadzi przez prosty most nad stawem Yumedono Bashi. Dalej ścieżka rozwidla się na dwie trasy. Pierwsza biegnie wzdłuż brzegu stawu i łączy łagodną żeńską kaskadę Onna-daki z gwałtowną męską Otoko-daki, a następnie doprowadza do pawilonu poczekalni Machiai.
Druga ścieżka prowadzi przez łukowy most Taiko Bashi do pawilonu herbacianego Azumaya. Ostatnim elementem spaceru jest boczna brama Fuku-mon. W stawie żyją karpie Koi (Nishiki-goi), które w tradycji japońskiej symbolizują długowieczność, szczęście i odwagę.
Jak powstał ogród?
Inicjatorem powstania ogrodu był dyplomata i orientalista hrabia Fritz von Hochberg z Iłowej. Projekt wykonał japoński ogrodnik Mankichi Arai, a nadzór prac sprawował Joseph Anlauf. Ogród zrealizowano w latach 1909–1913 wokół dawnego stawu Ludwiga Theodora Moritza-Eichborna i zaprezentowano jako jedyny egzotyczny ogród podczas Wystawy Ogrodniczej towarzyszącej Wystawie Stulecia w 1913 roku.
W drugiej połowie XX wieku ogród wymagał przywrócenia japońskich cech kompozycyjnych. Projekt renowacji opracował w 1995 r. prof. Ikuya Nishikawa. W latach 1996–1997, przy współpracy Ambasady Japonii oraz ogrodników z Wrocławia i Nagoi, prace kierował Yoshiki Takamura. Linia brzegowa stawu została wtedy ukształtowana na wzór zapisu słowa „przyjaźń” w języku japońskim, a w maju 1997 r. założenie nazwano Haku Koen. W lipcu 1997 r. ogród przez około trzy tygodnie znajdował się pod wodą i około 70% nowo nasadzonych roślin uległo zniszczeniu. Kolejne prace przywracające wykonano przed ponownym otwarciem w październiku 1999 roku.
Jakie rośliny rosną w ogrodzie?
W Ogrodzie Japońskim występuje około 200 gatunków i odmian drzew oraz krzewów, z czego niemal 100 pochodzi z Dalekiego Wschodu, a 38 bezpośrednio z Japonii. Najstarsze drzewa to około 200-letnie dęby szypułkowe, które wraz z kasztanowcami i pojedynczymi okazami jesionów tworzą najwyższe piętro roślinności. Do najwyższych egzemplarzy należą także platan klonolistny, metasekwoja chińska i sosna koreańska; dwa ostatnie pochodzą z nasadzeń z lat 60. i 70. XX wieku.
W środkowej warstwie roślinności znajdują się liczne gatunki orientalne, m.in. klon grabolistny, miłorząb dwuklapowy, modrzewnik chiński i perełkowiec japoński. Najliczniejszą grupę stanowią różaneczniki — około 40 gatunków i odmian — których kwitnienie przypada na maj i czerwiec i odpowiada za największą barwność ogrodu. W niższych piętrach rosną m.in. styrak japoński, pieris japoński oraz formy klonów palmowych i Niwaki takich gatunków jak cyprysik tępołuskowy czy ostrokrzew karbowanolistny. Niektóre krzewy — na przykład bukszpan, berberys i tawuła — formuje się w niskie, falujące żywopłoty (Karikomi).
Na najniższym poziomie znajduje się 46 gatunków bylin, w tym długosz królewski, funkia biała, konwalia majowa, kosaciec japoński, pióropusznik strusi oraz tatarak zwyczajny. W stawie rośnie grążel żółty oraz grzybień biały.
Informacje praktyczne
- Adres: Adama Mickiewicza 1, 51-618 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Godziny otwarcia: pn–nd 9:00–19:00
- Telefon: +48713235000
- Strona internetowa: zzm.wroc.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,5 (24 576 opinii)
