| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Ernst Gottlieb Baron |
| Data urodzenia | 17 lutego 1696 |
| Miejsce urodzenia | Wrocław |
| Data śmierci | 12 kwietnia 1760 |
| Miejsce śmierci | Berlin |
| Zawód | Kompozytor, lutnista |
| Wykształcenie | |
| Studia | Lipsk — prawo i filozofia |
| Kariera | |
| Miasta działalności | Jena, Norymberga, Gota, Eisenach, Rheinsberg, Berlin |
| Osiedlenie | Berlin od 1737 |
| Wybrane publikacje | |
| Prace | Historisch-theoretische und practische Untersuchung des Instruments der Lauten (Norymberga 1727); Abriss einer Abhandlung von der Melodie (Berlin 1765) |
Ernst Gottlieb Baron był barokowy kompozytor i lutnista, który tworzył muzykę solową na lutnię oraz utwory kameralne z udziałem tego instrumentu. W swojej twórczości wykazywał wpływ francuskiego stylu galant. Studiował prawo i filozofię w Lipsku, a zawodowo działał w kilku ośrodkach muzycznych w Niemczech. Opracował także prace o charakterze teoretyczno-estetycznym.
Życie i wykształcenie
Urodził się 17 lutego 1696 we Wrocławiu. W młodości podjął studia w Lipsku, gdzie studiował prawo i filozofię. Studia te odbywały się w ośrodku, który w tym czasie łączył tradycje humanistyczne z rozwijającą się sceną muzyczną.
Po zakończeniu edukacji podjął pracę jako lutnista i przenosił się między kilkoma niemieckimi miastami. Wymieniane miejsca jego działalności to Jena, Norymberga, Gota, Eisenach i Rheinsberg. Ostatecznie osiedlił się w Berlinie od 1737 roku.
Twórczość muzyczna
Baron komponował utwory na lutnię solo oraz partyty i utwory kameralne, w których lutnia pełniła ważną rolę. Jego kompozycje noszą ślady wpływów francuskiego stylu galant, widocznego w melodii i w sposobie prowadzenia partii instrumentu. Muzyka ta łączy elementy baroku z bardziej lekkimi, dekoratywnymi rozwiązaniami charakterystycznymi dla stylu francuskiego.
Publikacje teoretyczne
Jest autorem dwóch ważnych prac teoretyczno-estetycznych. Pierwsza nosi tytuł Historisch-theoretische und practische Untersuchung des Instruments der Lauten i ukazała się w Norymberdze w 1727 roku. Druga, zatytułowana Abriss einer Abhandlung von der Melodie, podano jako wydanie berlińskie z 1765 roku. Zmarł 12 kwietnia 1760 w Berlinie.
