| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Bogusław Marian Banaszak |
| Urodzenie | 3 lutego 1955, Wrocław |
| Śmierć | 9 stycznia 2018, Warszawa |
| Zawód i specjalizacja | |
| Zawód | Prawnik, profesor nauk prawnych |
| Specjalizacja | Prawo konstytucyjne, prawo administracyjne |
| Stanowiska | |
| Dziekan | Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Zielonogórski |
| Członkostwo | Trybunał Stanu (2017–2018) |
| Wykształcenie i tytuły | |
| Studia | Uniwersytet Wrocławski (1973–1975) |
| Stopnie | Dr (1983), Dr hab. (1991), Profesor (od 1998) |
| Działalność naukowa | |
| Publikacje | Ponad 250 prac, w tym prace publikowane za granicą |
| Honorowe tytuły | Doctor honoris causa: Uniwersytet w Peczu (2004), Uniwersytet w Pitești (2010) |
| Odznaczenia | |
| Wybrane | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2008); Złoty Krzyż Zasługi (2001); odznaczenia austriackie i niemieckie; Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie 2018) |
Bogusław Banaszak był związany z kształceniem prawniczym i pracą naukową w Polsce. Zyskał rozgłos jako wykładowca prawa konstytucyjnego i administracyjnego oraz jako autor licznych publikacji naukowych.
Życiorys i kariera akademicka
W latach 1973–1975 studiował prawo na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1983 obronił pracę doktorską Cechy ustrojowe państw socjalistycznych w Azji pod kierunkiem Aleksandra Patrzałka, a w 1991 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy Sądownictwo konstytucyjne a ochrona podstawowych praw obywateli. W 1994 przez semestr był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Wiedeńskim.
Od lat związany był z Uniwersytetem Wrocławskim, gdzie wykładał prawo konstytucyjne i administracyjne oraz przez kilkanaście lat kierował Katedrą Prawa Konstytucyjnego. Prowadził też zajęcia w Collegium Polonicum w Słubicach. W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych, a później objął stanowisko dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Działalność publiczna i sprawy prawne
W 1991 kandydował bez powodzenia do Sejmu z listy Partii Konserwatywno-Liberalnej. W 1998 próbował uzyskać mandat radnego sejmiku dolnośląskiego z listy Stowarzyszenia Ekologicznego, także bez powodzenia. Od maja 2000 do października 2001 był członkiem Rady Doradczej do spraw Praw Człowieka przy Ministrze Spraw Zagranicznych.
Pełnił funkcje doradcze: był doradcą Rzecznika Praw Obywatelskich Janusza Kochanowskiego oraz przewodniczącym Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. W listopadzie 2010 zgłoszono go jako kandydata na sędziego Trybunału Konstytucyjnego, lecz zrezygnował z kandydowania po ujawnieniu zarzutów o plagiat.
Współpracował z Biurem Analiz Sejmowych przy opiniowaniu kwestii związanych z kryzysem wokół Trybunału Konstytucyjnego. Przygotowane przez niego ekspertyzy miały charakter korzystny dla partii rządzącej i obejmowały m.in. ocenę kompetencji TK wobec zmian ustawowych z grudnia 2015. W 2016 został powołany do Zespołu Ekspertów zajmującego się problematyką Trybunału Konstytucyjnego i otrzymał nominację rządową do komisji weneckiej.
W listopadzie 2015 Sąd Okręgowy w Warszawie wydał nieprawomocny wyrok uznający naruszenie praw autorskich w sprawie polsko-niemieckiego Słownika prawa i gospodarki wydanego pod jego redakcją. Sąd nakazał zapłatę 25 tys. zł zadośćuczynienia, a prof. Banaszak wraz z wydawnictwem odwołali się od wyroku.
Publikacje, wyróżnienia i ostatnie lata
Był autorem ponad 250 prac naukowych, w tym monografii, podręczników, studiów i artykułów. Część publikacji ukazała się poza Polską — m.in. na Węgrzech, w Austrii, Niemczech, Francji, Chile, Korei Południowej i Holandii. Wśród pozycji redakcyjnych i współautorskich znajdują się prace takie jak Parlament Szwajcarii (tłumaczenie i opracowanie), Słownik wiedzy o Sejmie oraz Ustrój administracji publicznej.
Otrzymał tytuły doktora honoris causa Uniwersytetu w Peczu (2004) i Uniwersytetu w Pitești (2010). Wyróżniono go m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008), Złotym Krzyżem Zasługi (2001) oraz odznaczeniami austriackimi i niemieckimi. W 2011 otrzymał Order Sprawiedliwości 1. Stopnia Światowego Stowarzyszenia Prawników.
9 stycznia 2018 podczas podróży samolotem doznał zawału serca i zmarł tego samego dnia w Warszawie. Msza pogrzebowa odbyła się 18 stycznia 2018 w Głosce. Został pochowany na cmentarzu w Miękini.