Pałac Królewski we Wrocławiu powstał na przełomie XVII i XVIII wieku jako prywatna rezydencja, a z czasem przekształcił się w pałac królewski i ważny element urbanistyczny placu ćwiczeń — dzisiejszego placu Wolności. Kompleks przeszedł kolejne rozbudowy, stracił część skrzydeł w wyniku działań wojennych, a po powojennych odbudowach stał się siedzibą muzeów miejskich.
Jak powstał pierwszy budynek?
Pierwszy pałac wzniesiono około 1710 roku z inicjatywy barona Hansa Ernt von Pein und Wechmar; prace kontynuował jego spadkobierca Johannes Ernst von Pein und Wechmat. 6 listopada 1717 roku obiekt kupił baron Heinrich Gottfried von Spätgen za 1333 i 1/3 pruskich talarów. Autorem projektu był Lucas von Hildebrandt, znany twórca wiedeńskiego belwederu.
Budynek główny miał trzy kondygnacje i elewacje artykułowane pilastrami wielkiego porządku. W pierzei ulicznej wzniesiono piętrowy dom pełniący rolę kordegardy, widoczny na rycinie Johanna Davida Schleuena. Fasady zdobiły boniowane partie, a portal środkowy zyskał boniowany portal z tympanonem.
Jak rozwijał się pałac w XVIII i XIX wieku?
W 1750 pałac wykupił król Prus Fryderyk II Wielki i od tego czasu funkcjonował jako pałac królewski, zwany też fryderycjańskim. Po wykupieniu otoczono dziedziniec niskimi oficynami. W latach 1796–1797 Carl Gotthard Langhans dobudował długie, wąskie skrzydło południowo-zachodnie, z sypialnią i gabinetem królewskim nad przejazdem bramnym.
Około 1845 Friedrich August Stüler dobudował w stylu włoskiego neorenesansu skrzydło południowe z arkadowymi pawilonami. Pomiędzy 1858 a 1868 rokiem Stüler przebudował dziedziniec honorowy i wzniósł rozległe klasycystyczne skrzydła północne, tworząc ze skrzydłem centralnym spójną bryłę. Pałac wraz z otaczającymi gmachami stanowił miejsce defilad i symbol potęgi Prus.
Co stało się po 1945 roku i jak wygląda obiekt dziś?
Podczas II wojny światowej południowe i południowo-zachodnie skrzydło spłonęły; te fragmenty wyburzono w latach 60. XX wieku. Zachował się budynek kuchni i zachodni pawilon arkadowy, który następnie pełnił różne funkcje, m.in. był siedzibą towarzystwa kulturalnego wrocławskich Greków i tymczasową siedzibą muzeum etnograficznego.
Pozostałe budynki pałacu odbudowano w ramach obchodów Tysiąclecia Państwa Polskiego ze składek na Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy i Kraju. Skrzydło północno-wschodnie przedłużono o jedną oś okienną. Do 2009 roku w głównym budynku mieściły się muzea etnograficzne i archeologiczne; 19 kwietnia 2009 po remoncie otwarto Muzeum Miejskie z barokowym ogrodem.
Co można zobaczyć we wnętrzach?
W części pałacu odrestaurowano komnaty królewskie. Dwa skrzydła gmachu zajmuje wystawa 1000 lat Wrocławia, na której prezentowanych jest prawie trzy tysiące eksponatów. Wśród źródeł zbiorów wymieniane są kolekcje polskich i niemieckich kolekcjonerów, biblioteki uniwersyteckiej, skarbca katedry św. Jana i Muzeum Archidiecezjalnego.
W budynku mieści się także Muzeum Sztuki Medalierskiej. Barokowy ogród przy pałacu zachował historyczny układ i towarzyszy ekspozycjom muzealnym.
Informacje praktyczne
- Adres: Kazimierza Wielkiego 35, 50-077 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Godziny otwarcia: nd 10:00–18:00, śr–sob 11:00–17:00
- Telefon: +48713916958
- Strona internetowa: muzeum.miejskie.wroclaw.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (3 149 opinii)
